قند عسل - بی تو

عشقولانه


	بی تو وقتی که بی توام سرشار می شوم سرشار گریه های تب آلود بی امان سرشار بغضی تلخ نشسته در گلو وقتی که بی توام تنهاترین ستاره ی بی رنگ آسمان تنهاترین پرنده ی این باغ بی گلم تنهاترین نشانه ی تنهای زمین وقتی که بی توام من میزبان خاطره های گذشته ام من میزبان زمزمه های شکسته ام کز تو به یادگار در این خانه مانده است. \|+\| نوشته شده توسط بهاره در یکشنبه هفدهم تیر 1386 \|