قند عسل - دیوانگی

عشقولانه


	دیوانگی یا رب مرا یاری بده تا خوب آزارش کنم رنجش دهم زجرش دهم زارش کنم خوارش کنم از بوسه های آتشین از خنده های دلنشین صد شعله در جانش کنم رامش کنم رامش کنم در پیش چشمش ساغری گیرم ز دست دلبری از ننگ آزارش دهم از غصه بیمارش کنم بندی به پایش افکنم گویم خداوندش منم چون بنده در سودای زد کالای بازارش کنم گوید بیافزا مهر خود گویم بکاهم مهر خود گوید که کمتر کن جفا گویم بسیارش کنم هر شامگاه در خانه ای چابکتر از پروانه ای رقصم بر بیگانه ای از خویش بیزارش کنم چون بینم آن شیدای من فارغ شد از سودای من منزل کنم در کوی او باشد که دیدارش کنم گیسوی خود افشان کنم جادوی خود شرمان کنم تا این دل دیوانه را راضی ز آزارش کنم \|+\| نوشته شده توسط بهاره در یکشنبه هفدهم تیر 1386 \|