RSS  

در جای ایستادن

بیداری رنگ سبز زیر پای

برای نگاهی

ایستایی زمان برای طولانی تر شدنش

و زیبایی آن لحظه

پلک زدن چشمان خیره

گویی بازتر شدن آن؟

واقعیت حقیقت است؟

نه نمی توانم باور کنم

شاید نمی خواهم

ولی دیگر در رو به رو کسی نیست

 و همه در حرکتند

زیر پا سبزی نیست

آیا زمان ایستاده بود؟

نه من ایستاده بودم!!

نمی توانم باور کنم

نه! نمی خواهم باور کنم

ولی واقعیت حقیقت نیست

لختی زمان از دست رفته است

ساعتی نه ساعت هایی

آه دیر شده است باید بروم

یادم می ماند؟

باز هم نمی دانم؟!

شاعر: محمد انصاری لنگرودی ( پسر خاله ی منه! )