قند عسل - زمستان

عشقولانه


	زمستان هیچ گاه کلامی را جز برای دلم نسرودم خواه کسی را خوش آید خواه.... «زمستون» تصویــر خـوب و قشنـگـت یادگـار مهـربـونیـت سایۀ ابروی نازت مونده رو دیـــوار خوبـیت حـالا از من گـریزونی ، درد دلهـامـو مـیـدونـی میــدونی بی تو میمیـــرم اما اینجــا نـمیمـونی دیگـه پایـیـزه و ابـرا سـایــه مینــدازن رو برگـا برگای خشک و تکیده زود می افتن از درختا دیـگـه کـاج خـونمون هـم برگی از خزون نداره واسـه آشـیـونـه ساختـن جـایـی آسمـون نـداره گـوشـۀ حـیـاط خـونـه میـشیـنـم مـن تـک وتنـهـا خـیره میشـم بـه گذشـته پـا میـزارم روی برگا صـدای خـش خـش بـرگـا تـو رو یـاد مـن میاره گـرمی دوستـت دارم رو توی ذهنم جا میزاره آرزو کـردی بمـیـرم چـونکـه از زمـونـه سـیـرم سـر رسیده این زمستون شاید از سرما بمیـرم دیگــه پاییـزم تموم شـد عمـروزندگیـم حـروم شد برگا رو برفا پوشونده دل من چه بی نشون شد نگی شعرات خیلی سرده رنگ مرگه رنگ مرگه سررسیده این زمستون سهم من برف و تگرگه وقـتـشـه کــه آروم آروم کـولـه پـشـتـیـم و بـبنـدم راه بیـفـتم تـوی جـاده بـا اشـکام به غـم بخـندم دعـا کن که بـرف و بارون منـو از پـا در نیـاره که تموم شه این زمستون ببینم تـو رو دوبـاره ببینم تو رو دوباره ببینم تو رو........ گاهی مجازات دل دلدادگی است ؛ وگاه پاداش دلدادگی مرگ است؛ و او چه مشتاقانه چوبه دار را مینگریست ؛ تا سحر گاهی قبل از طلوع ، پاهای وابستگی اش از زمین جدا شود... شهریور 1384 تهران yahoo ID :ezraeil_kouchouloo : شاعر \|+\| نوشته شده توسط بهاره در شنبه ششم مرداد 1386 \|